W obliczu rosyjskiej napaści na Ukrainę czułem ogromną bezsilność i niemoc. Nie chciałem robić typowej pracy o solidarności. W odniesieniu do ogromu tej tragedii taka wypowiedź wydała mi się zbyt błaha i pomijałaby cały ogrom cierpienia, który dotknął Ukraińców. Swoją pracą postanowiłem nawiązać do materiału wideo z miasta Geniczesk w obwodzie chersońskim na którym widać jak kobieta stojąca przed rosyjskim okupantem rzuca w niego garścią nasion słonecznika mówiąc: „Weź te nasiona i włóż je do kieszeni, żeby przynajmniej słoneczniki rosły, kiedy wszyscy tu zginiecie”. Ta sytuacja, słowa i odwaga tej kobiety wywarły na mnie ogromne wrażenie. Moja praca powstała spontanicznie, praktycznie zaraz po tym, gdy nagranie zostało wrzucone do sieci.